اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي قَتَلت‌ُ مِنهُم نَفساً فَأَخاف‌ُ أَن يَقتُلُون‌ِ (33)
حضرت موسي عرض کرد پروردگار من بدرستي که من کشته‌ام از فرعونيان يک نفس پس ميترسم اينکه مرا بقتل رسانند.
حضرت موسي اصلا از خوف قتل فرار کرد و متجاوز از ده سال متواري بود و در مدين بسر ميبرد و چشم از پدر و مادر و برادر و خويشان و اقارب و دوستان خود پوشيد با اينکه کمال اشتياق بملاقات آنها داشت و شايد اصلا قصد ملاقات آنها را داشت لکن بطور ناشناس و مخفيانه بر آنها وارد شود حال مأموريت پيدا کرده که برود نزد فرعون و خود را بآن نشان دهد و او را دعوت کند که دست از خدايي خود بردارد و بني اسرائيل را رها کند و تابع موسي شود ولي معذالک از اطاعت امر الهي خارج نشد فقط شرح حال خود را بيان کرد و از خداوند يک نفر کمک طلبيد که برادرش هارون باشد.
اقول: حضرت موسي مقام نبوت و رسالت و اولو العزمي باو عنايت شد مع ذلک براي يک قتل نفس خائف بود که او را بقتل رسانند و لکن امير المؤمنين علي (ع) با اينکه از کفار قريش و بني اميه چه اندازه کشته بود در جنگ بدر و حنين و احد و ساير سرايا که اينها عاقبت از ترس شمشير علي اسلام ظاهري آوردند و اعدي عدو علي بودند که در اثر همين عداوت، با او
جلد 14 - صفحه 233
همدست شدند با شيخين و غصب خلافت او کردند و در اثر همين عداوت جنگ صفين بر پا شد و بواسطه همين عداوت و بغض با علي قضاياي کربلا پيش آمد که بابي عبد اللّه گفتند بعد از آن که اقرار کردند که هيچگونه تقصيري از او نسبت بآنها سر نزده که: «کل ذلک لم يکن» حضرت فرمود
«فبم تستحلون دمي! قالوا انما نقاتلک بغضا منا لابيک و ما فعل باشياخنا في بدر و حنين»
و همين عداوت بود که يزيد گفت: «ليت اشياخي ببدر شهدوا- الي آخر ابياته».
و همين عداوت بود که مرقد مطهرش تا زماني که بني اميه سر کار بودند زمان حضرت باقر و حضرت صادق (ع) مخفي بود مع ذلک موقعي که مأمور شد برود يک تنه بدون معيني سوره برائت را بر آنها بخواند رفت و خواند «ببين تفاوت ره از کجاست تا بکجا!» حضرت موسي قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي قَتَلت‌ُ مِنهُم نَفساً فَأَخاف‌ُ أَن يَقتُلُون‌ِ.