اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَخِي هارُون‌ُ هُوَ أَفصَح‌ُ مِنِّي لِساناً فَأَرسِله‌ُ مَعِي رِدءاً يُصَدِّقُنِي إِنِّي أَخاف‌ُ أَن يُکَذِّبُون‌ِ (34)
و برادرم هارون او فصيح‌تر است از من از حيث لسان پس او را بفرست با من قرين و همدست تصديق ميکند مرا بدرستي که من ميترسم اينکه فرعونيان مرا تکذيب کنند.
وَ أَخِي هارُون‌ُ هُوَ أَفصَح‌ُ مِنِّي لِساناً گفتند حضرت موسي زبان مبارکش قدري لکنت داشت در اثر آن آتشي که بر سر زبان گذارده بود موقعي که در نزد فرعون بود و چند سالي دو سه از سنش گذشته بود عطسه کرد گفت «الحَمدُ لِلّه‌ِ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ» فرعون از اينکه کلمه بدش آمد و يک سيلي بصورت موسي زد موسي هم ريش فرعون که طولاني بود گرفت و کند درد زيادي به فرعون عارض شد هم بقتل موسي کرد آسيه گفت اينکه بچه است سيلي بصورتش زدي غضب کرد از روي بچه‌گي اينکه معامله را کرد فرعون گفت از روي قصد و غرض بود و دشمني با من بنا شد امتحان کنند يک دانه جواهر و يک جمره آتش مقابل موسي گذاشتند موسي دست دراز کرد آن دانه جواهر را بردارد جبرئيل دست موسي را گرفت رو بآتش برد آتش را برداشت روي زبان گذاشت لکنت پيدا کرد و از اينکه جهت يهود براي اقتداء بموسي زبان خود را تغيير ميدهند.
جلد 14 - صفحه 234
فَأَرسِله‌ُ مَعِي رِدءاً ردء بمعني حافظ و نگهبان و از اينکه جهت عبا را رداء ميگويند که حافظ انسان است از حرارت و برودت و در حديث قدسيست فرمود
«الکبرياء ردائي و العظمة ازاري»
کنايه از اينکه اينکه دو صفت اختصاص بمن دارد.
يُصَدِّقُنِي در دعوي رسالت و اينکه از جانب تو آمده‌ايم:
إِنِّي أَخاف‌ُ أَن يُکَذِّبُون‌ِ فرعونيان دعوي مرا بپذيرند و مرا تکذيب کنند.
از حضرت باقر سؤال کردند موسي بزرگتر بود يا هارون! فرمود هارون. برادر ابويني بودند! فرمود بلي. مگر در قرآن نميفرمايد «يَا بن‌َ أُم‌َّ». وحي بر هر دو نازل ميشد! فرمود بر موسي و او بهرون ميگفت و هارون بجاي موسي بيان ميکرد در موقعي که موسي بمناجات ميرفت و خليفه او بود. کدام زودتر مردند! فرمود هارون و هر دو در تيه مردند. اولاد از کدام باقي ماند! فرمود از هارون.