تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَلَمَّا جاءَهُمْ مُوسى‌ بِآياتِنا بَيِّناتٍ قالُوا ما هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُفْتَرىً وَ ما سَمِعْنا بِهذا فِي آبائِنَا الْأَوَّلِينَ (36) فَلَمَّا جاءَهُمْ مُوسى‌ بِآياتِنا: پس زمانى که آورد ايشان را موسى عليه السّلام معجزات ما را، بَيِّناتٍ‌: در حالتى که روشن و هويدا بود، قالُوا ما هذا: گفتند فرعونيان: نيست اين، إِلَّا سِحْرٌ مُفْتَرىً‌: مگر سحرى بر بافته و ساخته که ديگرى مثل آن نکرده، وَ ما سَمِعْنا بِهذا: و نشنيده‌ايم مثل اين سحر، يعنى اين را از کسى نشنيده‌ايم که ديده باشد، فِي آبائِنَا الْأَوَّلِينَ‌: در روزگار پدران نخستين ما. اين سخن را به جهت آن گفته‌اند که در روزگار آنها و پدرانشان ساحران بسيار بودند و با اين حال دعوى نبوت را از پدران خود نشنيده‌ايم که گفته باشند: فلان، پيغمبر خدا مى‌باشد.