تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالَ مُوسى‌ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَنْ جاءَ بِالْهُدى‌ مِنْ عِنْدِهِ وَ مَنْ تَکُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ (37) وَ قالَ مُوسى‌ رَبِّي أَعْلَمُ‌: و گفت موسى پروردگار من داناتر است، «1» بحار الانوار، ج 13، باب 4، ص 110- 109 روايت 4 نظير اين روايت نيز در بحار الانوار، ج 13، باب 4، ص 137 روايت 49 بنقل از تفسير عياشى و نيز حياة القلوب (چ اسلاميه 1371 هجرى) ج 1، ص 227- 226 فصل سوم از باب 13. جلد 10 - صفحه 139 بِمَنْ جاءَ بِالْهُدى‌ مِنْ عِنْدِهِ‌: به کسى که آمده به راه نمودن از انبياء از نزد او، يعنى او مى‌داند که من به حق هستم و آيات داله بر هدايت از جانب او آورده‌ام و شما مى‌طلبيد که تکذيب آن مى‌نمائيد. وَ مَنْ تَکُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ: و داناست پروردگار من به کسى که باشد مر او را سر انجام پسنديده در اين سراى دنيا، يعنى عاقبت به خيرى به ايمان در دنيا نجات از نيران در عقبى. يا مراد دنياست که عاقبت اصليه آن در صورت بقاى ايمان بهشت است، زيرا خلق دنيا به جهت آنست که تا مجاز آخرت باشد، يعنى محل گذشتن به آخرت و مقصود بالذات از هر دو ثواب و عقاب بالعرض است. إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ‌: بدرستى که شأن چنين است که رستگار نشوند به هيچ وجه ستمکاران و کافران به هدايت و حسن عاقبت در دنيا و آخرت، يعنى کسانى که ايمان نمى‌آورند به يگانگى خدا و نافرمانى او کنند و به هيچ وجه متنبه نشوند، هرگز به شرف خير دارين فايز نگردند.