تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى‌ أَ وَ لَمْ يَکْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى‌ مِنْ قَبْلُ قالُوا سِحْرانِ تَظاهَرا وَ قالُوا إِنَّا بِکُلٍّ کافِرُونَ (48) شأن نزول: طايفه قريش از مکه به مدينه آمده، در باب پيغمبر از احبار يهود سؤال کردند. ايشان نبوت آن حضرت را اقرار، و نعت و صفت آن حضرت را خواندند. مشرکان انکار تورات نيز نمودند و گفتند: اگر او پيغمبر است چرا آن معجزات که موسى داشت او ندارد؟!! آيه شريفه نازل شد: فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُ‌: پس آن هنگام که آمد مشرکان عرب را حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله که فرستاده ايست به حق، مِنْ عِنْدِنا: از نزد ما به‌ جلد 10 - صفحه 151 رسالت و نبوت. قالُوا لَوْ لا أُوتِيَ‌: گفتند چرا داده نشده اين پيغمبر، مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى‌: مانند آنچه داده شد موسى از معجزات، يعنى چرا اين پيغمبر را ندادند. عصا و يد بيضا و غير آن از معجزات موسى که آيات نه گانه است. يا چرا همچنانکه تورات يکمرتبه نازل شد قرآن يکمرتبه نازل نشد، اين را بر وجه اقتراح و تعنت مى‌گفتند؛ پس حق تعالى احتجاج فرمود بر آنها که: أَ وَ لَمْ يَکْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى‌ مِنْ قَبْلُ‌: آيا کافر نشدند ابناى جنس ايشان از مشرکان قبط به آنچه داده شد به موسى پيش از آن از آيات نه گانه يعنى کافر شدند. قالُوا سِحْرانِ تَظاهَرا: گفتند مشرکان يا قبطيان: دو صاحبان سحر، يعنى موسى و هارون، يا موسى و محمد صلّى اللّه عليه و آله- هم پشت شدند در اظهار خارق عادت، يا گفتند مشرکان عرب: دو سحر معاون و مطابقند با يکديگر، يعنى قرآن و تورات. وَ قالُوا إِنَّا بِکُلٍّ کافِرُونَ‌: و گفتند قبطيان يا مشرکان مکه بدرستى که ما به هر يک از اين دو سحر يا به جميع پيغمبران و کتب ايشان کافريم.