تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ فَأْتُوا بِکِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (49)
قُلْ فَأْتُوا بِکِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ: بگو اى پيغمبر: پس بياوريد به کتابى که از نزد خدا باشد، هُوَ أَهْدى مِنْهُما: آن کتاب راه نمايندهتر از اين دو کتاب باشد که بر من و موسى نازل شده، أَتَّبِعْهُ: تا پيروى کنم آن را، إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ: اگر هستيد راستگويان که تورات و قرآن سحر است، يا موسى عليه السّلام و محمد صلّى اللّه عليه و آله ساحرند.
نکته: اضمار موسى و حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله در کلمه «منهما» به جهت دلالت معنى است بر آن، و اين کلمه مؤيد آنست که مراد به سحران اين دو بزرگوار مىباشند. و اين جمله شرطيه از شروطى است که مراد به آن الزام و
جلد 10 - صفحه 152
تبکيت اهل شرک است و ورود حرف شک به جهت تهکّم ايشان است.
تنبيه: آيه شريفه الزام کفار و معاندين است در مقابل کفر و نسبتهاى ناشايسته آنان به ساحت قدس انبياى عظام و کتب آسمانى، بدين تقرير که اگر به زعم شما اين نفوس قدسيه، ساحر يا اين کتب سماويه سحر باشد، بياوريد کتابى از جانب خدا که بهتر باشد در هدايت و ارشاد، اگر شما راستگو هستيد در ادعاى خود.