تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ (52)
شأن نزول: بعض از مفسرين نقل نموده‌اند که چون عبد اللّه سلام و تميم دارى و جارود عبدى و سلمان فارسى به شرف اسلام رسيدند، آيه شريفه نازل شد:
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ: آنانکه داده‌ايم ايشان را کتاب تورات، مِنْ قَبْلِهِ: پيش از اين قرآن، هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ: ايشان به قرآن ايمان مى‌آورند. اشهر آنست که اين آيه و آنچه بعد از اين باشد در شأن اهل انجيل نازل شد، و آنها چهل نفر نصارى بودند؛ سى و سه نفر با جعفر بن أبي طالب از حبشه آمدند، و هشت نفر از شام و از جمله آنها بحيرا و ابرهه و اشرف و عامر و ام ايمن و ادريس و نافع و تميم بودند و در مکه خدمت حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله رسيده ايمان آوردند. و بنابراين مراد به کتاب، انجيل مى‌باشد؛ پس معنى آيه آنکه: آنانکه داده شده‌اند کتاب انجيل که اين جماعت باشند پيش از نزول قرآن، ايشان به قرآن ايمان مى‌آورند.
«1» بصائر الدرجات، جزء اول، باب 8، ص 13 روايت اول (و تمام 5 روايت باب 8) و بحار الانوار ج 24 ص 152 [آخر باب 45] روايت 42، به نقل از کنز الفوائد: 217.
«2» تفسير قمى، ج 2، ص 141 (چ نجف 1387 هجرى)
«3» اصول کافى عربى، ج 1، کتاب الحجّة، ص 415، روايت 18.
جلد 10 - صفحه 155