تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذا يُتْلى‌ عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ (53) وَ إِذا يُتْلى‌ عَلَيْهِمْ‌: و چون خوانده شود قرآن بر ايشان، قالُوا آمَنَّا بِهِ‌: گويند ايمان آورديم به آن و دانسته‌ايم که کلام خداى تعالى است. إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا: بدرستى که آن حق است از جانب پروردگار ما نازل گرديده. اين کلام استيناف است براى بيان آنچه موجب ايمان ايشان شده. إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ‌: بدرستى که ما بوديم پيش از نزول قرآن يا قبل از تلاوت آن بر ما، تسليم شدگان و اسلام آرندگان به جهت آنکه در کتب متقدمه ذکر آن را يافته و حقيقت آن را شناخته بوديم. اين کلام استيناف دوم است براى دلالت بر آنکه ايمان ايشان از اين قبيل نيست که تازه ايمان آورده باشند بعد از نزول قرآن يا بعد از تلاوت آن، بلکه در تقادم عهد متصف به ايمان بوده‌اند به سبب ذکر آن در کتب آسمانى قبل.