1- ثروت و دارايى خود را محصول تلاش و زرنگى خويش نپنداريم که هر چه هست از خداوند است. «ما أُوتِيتُمْ»
2- نعمت‌هاى دنيوى، محدود است؛ «مِنْ شَيْ‌ءٍ» ولى پاداش الهى، نامحدود و غير قابل تصوّر است. «ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى»
3- اگر به خاطر پذيرش ايمان، دنيا را از دست بدهيد، به نعمت‌هاى بى‌منتها وبى‌زوال دست خواهيد يافت. «ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى»
4- هرکس باقى را فداى فانى، و بهره‌ى ناب را با لذّات آميخته با مشکلات عوض کند، در حقيقت عاقل نيست. «أَ فَلا تَعْقِلُونَ»
نگاهى به دنيا از منظر قرآن
در قرآن مجيد، از دنيا وزندگانى دنيا با تعبيرات مختلفى ياد گرديده و انسان‌ها را از اقبال به آن و اغفال در برابر آن برحذر داشته است، از جمله:
* دنيا، عارضى است. «عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا» «1»*
* دنيا، بازيچه است. «وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ» «2»
* دنيا، اندک و ناچيز است. «فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ» «3»
* زندگى دنيا، مايه‌ى غرور و اغفال است. «وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ» «4»*
تفسير نور(10جلدى) ج7 80 نگاهى به دنيا از منظر قرآن ..... ص : 80
زندگى دنيا، براى کفّار جلوه دارد. «زُيِّنَ لِلَّذِينَ کَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا» «5»
* مال و فرزند، جلوه‌هاى دنيا هستند. «الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا» «6»
«1». نساء، 94.
«2». انعام، 32.
«3». توبه، 38.
«4». آل عمران، 185.
«5». بقره، 212.
«6». کهف، 46.
جلد 7 - صفحه 81
* دنيا، غنچه‌اى است که براى هيچ کس گُل نمى‌شود. «زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا» «1»
* چرا آخرت را به دنيا مى‌فروشيد؟ «اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ» «2»
* چرا به دنياى فانى و محدود، راضى مى‌شويد؟ «أَ رَضِيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا» «3»
* چرا به دنياى کوچک و زودگذر شاد مى‌گرديد؟ «فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا» «4»
* چرا دنيا را به آخرت ترجيح مى‌دهيد؟ «يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ» «5»
* چرا به دنياداران خيره مى‌شويد؟ «لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْکَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ» «6»*
* چرا فقط به‌دنيا فکر مى‌کنيد؟ «لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا» «7»
* آيا دنياگرايان نمى‌دانند که جايگاهشان دوزخ است؟ «وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا. فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى» «8»
البتّه اين همه هشدار به خاطر کنترل مردم دنياگراست و آنچه در آيات و روايات انتقاد شده، از دنياپرستى، آخرت فروشى، غافل‌شدن، سرمست شدن و حقّ فقرا را ندادن است، ولى اگر افرادى در چهارچوب عدل و انصاف سراغ دنيا بروند و از کمالات ديگر و آخرت غافل نشوند و حقّ محرومان را ادا کنند و در تحصيل دنيا يا مصرف آن ظلم نکنند، اين گونه مال و دنيا فضل و رحمت الهى است.