اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ الَّذِين‌َ حَق‌َّ عَلَيهِم‌ُ القَول‌ُ رَبَّنا هؤُلاءِ الَّذِين‌َ أَغوَينا أَغوَيناهُم کَما غَوَينا تَبَرَّأنا إِلَيک‌َ ما کانُوا إِيّانا يَعبُدُون‌َ (63)
گفتند کساني که ثابت شد بر آنها قولي که داده بوديم از وعده عذاب پروردگار اينها کساني هستند که ما آنها را اغوا کرديم اغوا کرديم آنها را همان نحوي که خود در غوايت بوديم بيزاري ميجوئيم بسوي تو نبودند ما را عبادت ميکردند.
قال‌َ الَّذِين‌َ کساني که بندگان خدا را اضلال ميکردند از شياطين جني و انسي رؤساء اهل ضلال که تابعين خود را اضلال ميکردند.
جلد 14 - صفحه 262
حَق‌َّ عَلَيهِم‌ُ القَول‌ُ قول وعده‌هاي عذاب بود که سر تا سر قرآن انذار فرموده بلکه اينها عذاب آنها چندين برابر عذاب کفار و مشرکين و معاندين است زيرا عذاب ضلالت خود را که دارند بعلاوه عذاب هر که را اضلال کردند هم دارند هر چه اتباع آنها بيشتر باشند عذاب آنها بيشتر ميشود چون از براي فعل سه قسم گفتند فاعل بالمباشره و فاعل بالتسبيب و فاعل بالرضا اينها هم فاعل بالمباشره بودند چون اختيار کفر و شرک و ضلالت و ظلم و فسق و فجور کردند و هم فاعل بالتسبيب که ديگران را وادار بر اينکه امور کردند و هم فاعل بالرضا چون کمال رضايت و خشنودي را داشتند از اتباع خود تصور کنيد کساني که بنده‌گان خدا را از در خانه اهل ولايت دور کردند و تا کنون چه اندازه اتباع پيدا کردند چه اندازه عذاب دارند.
رَبَّنا هؤُلاءِ الَّذِين‌َ أَغوَينا اشاره باتباع خود که اينها را ما اغوا کرديم.
أَغوَيناهُم کَما غَوَينا سرّ اينکه ما اينها را اغوي کرديم غوايت و ضلالت خود ما بوده لکن فعلا:
تَبَرَّأنا إِلَيک‌َ که ميفرمايد الأَخِلّاءُ يَومَئِذٍ بَعضُهُم لِبَعض‌ٍ عَدُوٌّ إِلَّا المُتَّقِين‌َ (زخرف آيه 67).
ما کانُوا إِيّانا يَعبُدُون‌َ گفتند مراد از عبادة اطاعت است يعني منشأ ضلالت آنها قساوت قلب و عناد و وساوس شيطاني و هواهاي نفساني بوده.