اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يَوم‌َ يُنادِيهِم فَيَقُول‌ُ أَين‌َ شُرَکائِي‌َ الَّذِين‌َ کُنتُم تَزعُمُون‌َ (62)
و روزي که ندا ميفرمايد مشرکين را پس ميفرمايد کجا هستند شريک‌هاي من کساني که بوديد شما مشرکين گمان ميکرديد که آنها شريک منند در عبادت و اطاعت و بنده‌گي.
شرکايي که اينها شريک قرار داده بودند بسيار هستند: رأس آنها شيطان که ميفرمايد أَ لَم أَعهَد إِلَيکُم يا بَنِي آدَم‌َ أَن لا تَعبُدُوا الشَّيطان‌َ إِنَّه‌ُ لَکُم عَدُوٌّ مُبِين‌ٌ (يس آيه 60) و اينکه شامل
جلد 14 - صفحه 261
جميع مشرکين و کفار و اهل ضلالت و فساق و اهل معاصي و ظالمين ميشود زيرا تمام باغواي شيطان بوده و اما ساير شرکاء بتهاي بت پرستان گاو گاوپرستان آتش آتش‌پرستان گوساله گوساله‌پرستان بلکه عيسي و ملائکه بلکه ارباب ضلال.
وَ يَوم‌َ يُنادِيهِم فاعل ينادي خداوند تبارک و تعالي است بقرينه جمله بعد و مرجع ضمير هم تمام مشرکين و کفار و اهل ضلالت و بدعت هستند.
أَين‌َ شُرَکائِي‌َ تعبير شرکائي يعني آنهايي که شما شريک من قرار داديد.
الَّذِين‌َ کُنتُم تَزعُمُون‌َ و الا شريک ندارد خدا نه در ذات و نه در صفات و نه در افعال و نه در عبادت و نه در نظر و معناي تزعمون يعني مدرک و دليلي و حجتي بر الوهيت و اطاعت آنها نداريد بلکه منشأ آن قساوت قلب سياهي دل هواي نفس و تقليد آباء است چنانچه فرداي قيامت شيطان ميگويد: وَ قال‌َ الشَّيطان‌ُ لَمّا قُضِي‌َ الأَمرُ إِن‌َّ اللّه‌َ وَعَدَکُم وَعدَ الحَق‌ِّ وَ وَعَدتُکُم فَأَخلَفتُکُم وَ ما کان‌َ لِي عَلَيکُم مِن سُلطان‌ٍ إِلّا أَن دَعَوتُکُم فَاستَجَبتُم لِي فَلا تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنفُسَکُم ما أَنَا بِمُصرِخِکُم وَ ما أَنتُم بِمُصرِخِي‌َّ إِنِّي کَفَرت‌ُ بِما أَشرَکتُمُون‌ِ مِن قَبل‌ُ إِن‌َّ الظّالِمِين‌َ لَهُم عَذاب‌ٌ أَلِيم‌ٌ (ابراهيم آيه 22) و ميفرمايد کَمَثَل‌ِ الشَّيطان‌ِ إِذ قال‌َ لِلإِنسان‌ِ اکفُر فَلَمّا کَفَرَ قال‌َ إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِنک‌َ إِنِّي أَخاف‌ُ اللّه‌َ رَب‌َّ العالَمِين‌َ (حشر آيه 16) و غير اينها از آيات شريفه در بسياري از سور قرآنيه: