تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ يَوْمَئِذٍ فَهُمْ لا يَتَساءَلُونَ (66) فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ: پس پوشيده شود بر ايشان خبرها، يعنى آن چيزى را که با پيغمبران گفته باشند فراموش کنند، يَوْمَئِذٍ: در روز قيامت و از هول و هيبت و وحشت آن روز و مشاهده عذاب، ندانند چه گويند، يا راه حجت نبينند و عذر نتوانند آورد در آن روز مانند بسته شدن راه زمين بر کور در دنيا به جهت آنکه ايشان را آن روز حجتى نباشد بلکه حجت براى خداى تعالى است به اعطاء عقل و تمکين و ارسال رسل و انزال کتب و قدرت و اختيار. فَهُمْ لا يَتَساءَلُونَ‌: پس ايشان نپرسند از يکديگر که چه جواب گوئيم، به جهت آنکه سائل و مسئول همه فرو مانده و متحير باشند. يا از حال يکديگر سؤال نکنند به جهت مشغولى هر يک به حال خود، يا از يکديگر التماس نکنند که حامل وزرهم شوند، يا به انساب و قرابت يکديگر را سؤال نکنند همچنانکه در دنيا از هم پرسش کنند.