سوره قصص(القصص)، آیه ۶۶ · جزء ۲۰ · صفحه ۳۹۳
فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنبَاءُ يَوْمَئِذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاءَلُونَ
در آن روز، همه اخبار به آنان پوشیده میماند، (حتی نمیتوانند) از یکدیگر سؤالی کنند!
معنی کلمات و عبارات
«عَمِیَتْ»: کور میگردد. مراد مخفی شدن و از یاد رفتن است. این فراموشی از شدّت حیرت بدیشان دست میدهد. «لا یَتَسَآءَلُونَ»: نمیپرسند. مراد این است که نمیتوانند بر اثر هول و هراس از یکدیگر هم سؤال بکنند.
نزول
سال ۱۲ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۱ رویداد)
نکات آیه
۱ - بسته شدن همه راه هاى خبر بر مشرکان، در روز قیامت «فعمیت علیهم الأنباء یوم(۱)ذ»
فعل «عمیت» متضمن معناى «خفیت» است. «الأنباء» (جمع «نبأ» (خبر)، همراه با «ال») مفید استغراق است. بنابراین «عمیت علیهم الأنباء»; یعنى، «خفیت علیهم کلّ نبأ».
۲ - تحیر و درماندگى اهل شرک در روز رستاخیز «فعمیت علیهم الأنباء یوم(۲)ذ»
برداشت یاد شده بدین جهت است که میان بسته شدن همه راه هاى خبر بر انسان و سرگردانى وى، تلازم وجود دارد. بنابراین جمله «عمیت علیهم الأنباء» مى تواند کنایه از حیرت و سردرگمى مشرکان باشد.
۳ - درماندگى شرک پیشگان در پاسخ گویى به سؤال خداوند از آنان در قیامت «ماذا أجبتم المرسلین فعمیت علیهم الأنباء یوم(۳)ذ»
۴ - سردرگمى و درماندگى مشرکان در قیامت، بازتاب گمراهى و هدایت ناپذیرى آنان در دنیا است. «ماذا أجبتم المرسلین فعمیت علیهم الأنباء یوم(۴)ذ»
تفریع «عمیت علیهم...» بر آیه پیش، نشانگر آن است که نوع موضع گیرى در برابر دعوت پیامبران، داراى بازتابى مناسب با آن در قیامت است. بر این اساس، برگزیدن گمراهى و سر باز زدن از پذیرش راهنمایى هاى پیامبران، به صورت گمراهى و سردرگمى در قیامت انعکاس مى یابد.
۵ - اقدام نکردن مشرکان به یافتن پاسخ براى سؤال خداوند از طریق پرس و جو از یکدیگر، نمود سرگردانى و درماندگى آنان در روز رستاخیز است. «فیقول ماذا أجبتم المرسلین ... فهم لایتساءلون»
۶ - پوشیده ماندن خبرها بر مشرکان، باعث اقدام نکردن آنان به پرسش از یکدیگر «فعمیت علیهم الأنباء یوم(۵)ذ فهم لایتساءلون»
برداشت یاد شده از تفریع جمله «فهم لایتساءلون» بر «عمیت...» استفاده مى شود.