تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الم «1»
الم: در فواتح سوره‌ها اقوالى است:
1- جزء متشابهات قرآنى و علم آنها نزد پيغمبر و امام عليهما السّلام است.
2- در معانى الاخبار- ابن بابويه از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده که فرمود: «الم» حرفى است از حروف اسم اعظم مقطع قرآن که مرکب نمايد آن را پيغمبر يا امام، و دعا نمايد به آن و مستجاب شود «3».
3- الف اشاره به اللّه، و لام جبرئيل، و ميم حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله، يعنى اين قرآن از جانب خدا بتوسط جبرئيل بر آن حضرت نازل شده.
4- الف اشاره به آلاء عميم الهى، و لام لقاء رحمت سبحانى، ميم محبت يا ملک لم يزلى.
5- سيد مرتضى علم الهدى فرموده: اينها اسامى سوره‌ها و تسميه سور به اين کلمات مشعر است به اينکه اين قرآن که فصحا و بلغا عاجزند از آوردن مثل آن،
«1» مدرک سابق- تفسير برهان ج 3، ص 242- بحار الانوار ج 92، ص 287- ثواب الاعمال، چ حيدرى 1391، ص 136.
«2» مجمع البيان، ج 4، ص 271.
«3» معانى الاخبار، ص 23 روايت 2.
جلد 10 - صفحه 199
از جنس همين حروف مستعمله در محاوره شما باشد، و چون عاجز هستيد پس بدانيد کلام خالق سبحان است.