پیام‌های تفسیر نور

1- ارتکاب گناه و تکرار آن، در بينش انسان تأثير گذارده و او را خيالباف مى‌کند. «أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ» 2- خيال پردازى‌ها را با ياد مرگ و معاد درمان کنيم. هم مؤمنانى که در بوته‌ى آزمايشند و هم خلافکاران بدانند که فرصت‌ها تمام شدنى است و مهر و قهر «1». تفسير نورالثقلين و توحيد صدوق، ص 267. جلد 7 - صفحه 114 الهى به سراغشان خواهد آمد. أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَکُوا ... أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ‌ ... مَنْ کانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ‌ ... 3- نه مدّعيان ايمان، از امتحان الهى رها مى‌شوند و نه خلافکاران، از انتقام الهى. «يَسْبِقُونا» (خلافکاران، خيال مى‌کنند دست خدا به آنان نمى‌رسد.) 4- بايد تفکّرات و پندارهاى باطل را محکوم کرد. «ساءَ ما يَحْکُمُونَ» 5- خداوند، هم گفتار ما در اظهار ايمان را مى‌شنود و هم پندار و روحيات ما را مى‌داند. «وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»