تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي کانُوا يَعْمَلُونَ «7»
«1» معانى الاخبار، چ حيدرى 1379 ه، ص 160.
جلد 10 - صفحه 204
وَ الَّذِينَ آمَنُوا: و آن کسانى که ايمان آوردند به خدا و رسول، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آوردند کارهاى شايسته از طاعات و عبادات و خيرات و مبرات، لَنُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ: هر آينه البته البته محو کنيم از ايشان گناهان ايشان را، يعنى نابود سازيم کفر و معاصى آنها را به جهت ايمان و طاعت بر وجهى که گوئيا هرگز بدى ننمودهاند از کفر و معصيت. وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ: و هر آينه البته البته پاداش دهيم ايشان را، أَحْسَنَ الَّذِي کانُوا يَعْمَلُونَ: نيکوترين عملى را بودند که مىکردند، يعنى توحيد را که بهترين عمل ايشان است بر آن مجازات دهيم اولا، و بعد از آن جوارحى را که از سر چشمه ايمان صادر گرديده هر يک را پاداش دهيم بهتر و بيشتر از اعمال ايشان، يکى را به ده و زيادتر تا به هفتصد و بيشتر که در حساب نيايد.