تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (181)
ترجمه
پس کسيکه تبديل کند آنرا بعد از آنکه شنيد آنرا پس جز اين نيست که گناهش بر آن کسانى است که تبديل مىکنند آنرا همانا خداوند شنواى دانا است.
تفسير
وعيد است از براى کسانيکه بدون حق وصيت را تبديل نمايند و در کافى از امام محمد باقر يا امام جعفر صادق عليهما السلام نقل نموده است که مردى وصيت کرده بود که مال او را در راه خدا صرف نمايند حضرت فرمودند بده بهر کس وصيت کرده که بدهى اگرچه يهودى يا نصرانى باشد و اين آيه را تلاوت فرمود و اخبار بسيار در اين معنى وارد شده است که در بعضى از آنها فرمودهاند اگر تخلف نمايد بايد از غرامتش برآيد.