تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (182) فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ‌: پس هر که بترسد خواه وارث يا وصى يا حاکم يا مجتهد از وصيت کننده، جَنَفاً أَوْ إِثْماً: ميلى از حق به باطل بر وجه خطا يا عمد. يعنى هر که بترسد از عاقبت عمل آنچه وصيت کند موصى از وصيت ناحق و غير مشروع، فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ‌: پس اصلاح کند ميان ورثه و آنانکه براى آنها وصيت شده به اجراى آن بر طريق شرعى، فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ‌: پس هيچ گناهى نيست بر آن مصلح از اين تبديل، زيرا اين تبديل باطل است به حق به خلاف اول. إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌: بدرستى که خداى تعالى آمرزنده است کسى را که تبديل کند باطل را به حق، يعنى ثواب دهد مصلح را، مهربان است بر وصى که از مضمون وصيت در نگذرد.