تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) قال‌َ رَب‌ِّ انصُرنِي‌ عَلَي‌ القَوم‌ِ المُفسِدِين‌َ (30) حضرت‌ لوط عرض‌ کرد پروردگار ‌من‌ مرا ياري‌ فرما و نصرت‌ ده‌ ‌بر‌ قومي‌ ‌که‌ فساد ميکنند. جلد 14 - صفحه 316 قال‌َ رَب‌ِّ انصُرنِي‌ خداوند تبارک‌ و ‌تعالي‌ انبياء ‌خود‌ ‌را‌ و مؤمنين‌ بآنها ‌را‌ ياري‌ ميفرمايد و نجات‌ ميدهد و دشمنان‌ ‌آنها‌ ‌را‌ هلاک‌ ميکند و ‌در‌ قيامت‌ ‌هم‌ ‌از‌ کليه‌ مهالک‌ نجات‌ ميدهد. إِنّا لَنَنصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِين‌َ آمَنُوا فِي‌ الحَياةِ الدُّنيا وَ يَوم‌َ يَقُوم‌ُ الأَشهادُ (مؤمن‌ ‌آيه‌ 51) مؤمن‌ بايد ‌در‌ ‌هر‌ حالي‌ پناه‌ بخدا ببرد بخصوص‌ ‌در‌ گرفتاريها و بلاها خداوند پناه‌ بي‌پناهان‌ ‌است‌ دادرس‌ درماندگان‌ ‌است‌ فريادرس‌ بيچارگان‌ ‌است‌ بخصوص‌ مظلومين‌ ‌که‌ قسم‌ ياد کرده‌ «و عزتي‌ و جلالي‌ ‌لا‌ يجوزني‌ ظلم‌ ظالم‌» و ‌اينکه‌ گناهيست‌ ‌که‌ قابل‌ عفو نيست‌ زيرا عفو ‌از‌ ظالم‌ ظلم‌ بمظلوم‌ ‌است‌ بخصوص‌ ‌هر‌ چه‌ ظلم‌ شديدتر ‌باشد‌ و قرب‌ مظلوم‌ ‌در‌ پيشگاه‌ احديت‌ بيشتر ‌باشد‌ مثل‌ انبياء و ائمه‌ هدي‌ و صديقه‌ طاهره‌ و الاقرب‌ فالاقرب‌ نصرت‌ الهي‌ بيشتر و بالاتر ميشود. عَلَي‌ القَوم‌ِ المُفسِدِين‌َ افساد ‌در‌ زمين‌ مجرد شرک‌ و کفر و فساد اخلاق‌ و افعال‌ و اعمال‌ سيئه‌ نيست‌ بلکه‌ اضلال‌ ديگران‌ و اشاعه‌ فحشاء و منکرات‌ و دعوت‌ باعمال‌ سيئه‌ و ظلم‌ و ‌غير‌ اينها ‌را‌ شامل‌ ميشود.

آیات این صفحه