اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَمّا أَن جاءَت رُسُلُنا لُوطاً سِي‌ءَ بِهِم وَ ضاق‌َ بِهِم ذَرعاً وَ قالُوا لا تَخَف وَ لا تَحزَن إِنّا مُنَجُّوک‌َ وَ أَهلَک‌َ إِلاَّ امرَأَتَک‌َ کانَت مِن‌َ الغابِرِين‌َ (33)
و چون آمدند فرستادگان لوط را بد آمد لوط را از آمدن رسل و دل تنگ شد از آمدن آنها و گفتند مترس و محزون نباش بدرستي که ما تو را و اهل تو را نجات ميدهيم مگر امرأه تو را، که هست از بازماندگان و هلاک شدگان.
جلد 14 - صفحه 319
وَ لَمّا أَن جاءَت رُسُلُنا لُوطاً گفتند موقعي که ملائکه آمدند نزد لوط حضرت لوط در خارج شهر بود و آنها را با صورت زيبا و لباس فاخر بعنوان ضيافت که ما غريبيم و نزد شما آمده‌ايم حضرت لوط.
سِي‌ءَ بِهِم وَ ضاق‌َ بِهِم ذَرعاً ترسيد حضرت لوط و دلتنگ شد زيرا ديد اگر قوم اينکه ها را باين زيبايي و صباحت وجه مشاهده کنند نسبت بآنها همان معامله را انجام ميدهند و بايد اينها را حفظ کرد و نميتوان رها نمود لذا آنها را شبانه مخفيانه برد منزل زن لوط بالاي بام آتش روشن کرد و قوم را خبر داد آمدند وَ جاءَه‌ُ قَومُه‌ُ يُهرَعُون‌َ إِلَيه‌ِ- الي قوله- أَو آوِي إِلي رُکن‌ٍ شَدِيدٍ (هود آيه 78 الي 80).
وَ قالُوا لا تَخَف وَ لا تَحزَن إِنّا مُنَجُّوک‌َ وَ أَهلَک‌َ إِلَّا امرَأَتَک‌َ کانَت مِن‌َ الغابِرِين‌َ در سوره هود ميفرمايد قالُوا يا لُوطُ إِنّا رُسُل‌ُ رَبِّک‌َ لَن يَصِلُوا إِلَيک‌َ فَأَسرِ بِأَهلِک‌َ بِقِطع‌ٍ مِن‌َ اللَّيل‌ِ وَ لا يَلتَفِت مِنکُم أَحَدٌ إِلَّا امرَأَتَک‌َ إِنَّه‌ُ مُصِيبُها ما أَصابَهُم إِن‌َّ مَوعِدَهُم‌ُ الصُّبح‌ُ أَ لَيس‌َ الصُّبح‌ُ بِقَرِيب‌ٍ (آيه 81) شرحش گذشت و اينکه تأخير تا صبح هم براي اينکه بود که لوط از شهر خارج شود که گفتند هفت شهر بود تماما از زمين کنده شد و بر آنها سنگ باريد از سجيل و هفت شهر واژگون گرديد که ميفرمايد: