اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا مُنزِلُونَ عَلي أَهلِ هذِهِ القَريَةِ رِجزاً مِنَ السَّماءِ بِما کانُوا يَفسُقُونَ (34)
محققا ما نازل کنندهايم بر اهل اينکه قريه عذابي از طرف بالا بسبب آنچه که بودند فسق و فجور مرتکب ميشدند.
إِنّا مُنزِلُونَ ما مأموريم که نازل کنيم.
عَلي أَهلِ هذِهِ القَريَةِ تمام آنچه حضرت لوط مأمور بدعوت آنها بود که گفتند هفت شهر بود.
رِجزاً مِنَ السَّماءِ مراد از سما طرف بالا است و رجز عذاب است و دو عذاب بر اينها نازل شد يکي شهر آنها را بقدري بالا بردند که در خبر دارد که صداي کلاب آنها و خروسهاي
جلد 14 - صفحه 320
آنها را ملائکه آسمانها شنيدند و ديگر سنگريزه که از جهنم بود و سجيل نام داشت هر کدام، بنام و نشان بر فرق آنها ميريخت تماما هلاک شدند پس از آن شهر واژگون شد.
بِما کانُوا يَفسُقُونَ فسق بمعني خروج از طاعت است بمعني عام شامل مشرک و کافر و اهل ضلالت و تارک فرائض و مرتکب معاصي ميشود در مقابل ايمان که ميفرمايد أَ فَمَن کانَ مُؤمِناً کَمَن کانَ فاسِقاً لا يَستَوُونَ (سجده آيه 18) چنانچه عدل صادق نميشود مگر بر مؤمن که تارک کبائر و اصرار بر صغائر و منافيات مروة باشد آنهم از روي ملکه و اينکه هم درجاتي دارد که اعلا درجه آن عصمت است و اعلاي از آن ترک اولي هم از او صادر نشود.
سؤال: اينکه دو عذاب کداميک مقدم بودند هر کدام مقدم بود ديگري چه فائده داشت!
جواب: ابتدا زمين کنده شد و بالا رفت و حجاره باريد سپس واژگون گرديد که هم هلاک شوند بحجاره و هم آثاري از آنها باقي نباشد به واژگون شدن و اينکه سؤال نظير سؤال از عذابهاي جهنم است که هر کدام کافيست لکن هر کدام اثر خود را ميبخشد.