تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ تَرَکْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (35)
وَ لَقَدْ تَرَکْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً: و هر آينه بتحقيق بگذاشتيم از آن شهر نشانه روشن، لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ: براى گروهى که تعقّل کنند و عقول خود را تذکار فرمايند در بينائى و عبرت گرفتن از شآمت عاقبت طغيان و سرکشى و نافرمانى حضرت احديت، که از اين آيه بينه و حکايت شايعه و آثار ديار خرابه و حجاره
جلد 10 - صفحه 232
سجيليه و آبهاى اسوديه يافت شده در آن سرزمين‌ها، تنبهى يابند.