تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَيْکُمُ الصِّيامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (183) ترجمه‌ اى کسانيکه ايمان آورديد نوشته شد بر شما روزه چنانچه نوشته شد بر آنانکه بودند پيش از شما باشد که شما پرهيزکار شويد.. تفسير عياشى از حضرت صادق (ع) روايت نموده که پرسيدند از اين آيه و آيه کتب عليکم القتال فرمود اين آيات شامل است تمام مسلمانان و هر کس را که مقر به نبوت و دعوت ظاهره است اگرچه اهل ضلال و نفاق باشد و در مجمع از آنحضرت نقل نموده است که لذت نداء برده است زحمت عبادت و عناء را و مراد از آنانکه بودند پيش از اهل ايمان و اسلام پيغمبران سابقه و امم سالفه است و از امير المؤمنين (ع) روايت شده که اول آنها آدم (ع) است يعنى روزه عبادتى است که از قديم بوده و هيچ امتى نبوده مگر آنکه خداوند روزه را بر آن امت واجب فرموده و اين حکم اختصاص بمسلمانان ندارد و باين بيان ترغيب بر عمل و تطييب بر نفس فرموده‌اند و روزه موجب پرهيزکارى ميشود زيرا کسر قواى شهويه را مينمايد و علت عمده معصيت همان است و در حديث وارد شده است که کسيکه استطاعت نکاح را ندارد روزه بگيرد که براى او نافع است و در مجمع از حضرت صادق روايت نموده است که هشام بن الحکم سؤال نمود از علت وجوب روزه حضرت فرمود حکمت روزه تساوى غنى و فقير است و اين براى آنستکه خدا اراده فرموده غنى طعم گرسنگى را بچشد و از حال دل فقير با خبر شود و رقت نمايد بر او و رحم کند باو و در بعضى آثار وارد شده که روزه براى امتياز بنده مطيع از عاصى فرض شده است و در حديث قدسى آمده که هر عملى از پسر آدم براى او است مگر روزه که براى من است و من پاداش او را ميدهم و شايد اختصاص صوم بخداوند از ميان اعمال براى آن باشد که چون راه حلق و جلق مسدود ميشود راه وصول بحق مفتوح ميگردد جلد 1 صفحه 225 حجاب چهره جان ميشود غبار تنم‌ خوش آنزمان که ازين چهره پرده برفکنم‌