اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بَل هُوَ آيات‌ٌ بَيِّنات‌ٌ فِي صُدُورِ الَّذِين‌َ أُوتُوا العِلم‌َ وَ ما يَجحَدُ بِآياتِنا إِلاَّ الظّالِمُون‌َ (49)
بلکه اينکه قرآن آيات و دلائل و براهينيست واضح و روشن و هويدا در صدور، کساني که بآنها علم داده شده و انکار نميکنند بآيات ما مگر ظالمين و ستمکاران.
اخبار بسياري شايد حدود بيست حديث داريم از ائمه اطهار که فرمودند مراد از صدور الّذين اوتوا العلم صدور ائمه اطهار است خاصة بلکه قطع نظر از اينکه اخبار ما از خود آيه شريفه استفاده ميکنيم.
بَل هُوَ آيات‌ٌ بَيِّنات‌ٌ قرآن مجيد مشتمل بر نصوص و ظواهر و متشابهات است و از براي قرآن ظهريست و بطني و بطن او بسا بالغ بر هفتاد بطن باشد.
فِي صُدُورِ الَّذِين‌َ أُوتُوا العِلم‌َ مراد نه علم تحصيليست زيرا هر چه بالاتر رود از ظواهر تعدي نميکند و آنها بسا عموماتيست که مخصصات دارد مطلقاتيست که مقيداتي دارد ظواهريست که قرائن مجازاتي دارد و علم بجميع اينها منحصر است بائمه اطهار بلکه ناسخ و منسوخ دارد لذا در حديث ثقلين مقرون به يکديگر فرمود:
وَ ما يَجحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظّالِمُون‌َ مراد جحد بجميع آيات نيست زيرا جاهد بجميع کفار و مشرکين هستند بلکه شامل جحد ببعض هم ميشود مثل آيات راجع بولايت و لذا تعبير به ظالمين فرمود که شامل کفار و مشرکين و ضالين و مضلين و مبدعين و بالجمله غير المؤمنين شود و شاهد بر اينکه دعوي در تفسير علي بن ابراهيم در جمله و ما يجحد بآياتنا «يعني ما يجحد بامير المؤمنين و الأئمة عليهم السلام».