اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَوم‌َ يَغشاهُم‌ُ العَذاب‌ُ مِن فَوقِهِم وَ مِن تَحت‌ِ أَرجُلِهِم وَ يَقُول‌ُ ذُوقُوا ما کُنتُم تَعمَلُون‌َ (55)
روزي که ميپوشاند آنها را عذاب از بالاي سر آنها و از زير پاي آنها و ميگويد بچشيد آنچه را که بوديد عمل ميکرديد.
يَوم‌َ يَغشاهُم‌ُ العَذاب‌ُ غشي بمعني پوشش است که تمام اعضاء بدن آنها از فرق سر تا کف پا را ميگيرد که هيچ عضوي از اعضاء آنها نيست که خالي از عذاب باشد و در قرآن اطلاقات زيادي دارد مثل فَأَغشَيناهُم فَهُم لا يُبصِرُون‌َ (يس آيه 9) وَ عَلي أَبصارِهِم غِشاوَةٌ.
(بقره آيه 7) که پرده روي چشم کشيده ميشود که ديگر چشمش نميبيند و مثل جَعَلُوا أَصابِعَهُم فِي آذانِهِم وَ استَغشَوا ثِيابَهُم (نوح آيه 7) که لباس بر سر مي‌کشيدند که نوح را نبينند و مثل فَغَشّاها ما غَشّي (نجم آيه 54) که عذاب گرفت آنها را و مثل أَ فَأَمِنُوا أَن تَأتِيَهُم غاشِيَةٌ مِن عَذاب‌ِ اللّه‌ِ (يوسف آيه 107) و مثل هَل أَتاک‌َ حَدِيث‌ُ الغاشِيَةِ (غاشيه آيه 1) و مثل لَهُم مِن جَهَنَّم‌َ مِهادٌ وَ مِن فَوقِهِم غَواش‌ٍ وَ کَذلِک‌َ نَجزِي الظّالِمِين‌َ (اعراف 41) و غير ذلک از آيات بسيار.
مِن فَوقِهِم وَ مِن تَحت‌ِ أَرجُلِهِم از بالاي سر آتش ميبارد و از زير پا آتش ميجوشد.
در خبر دارد که آتش جهنم از قعر جهنم از چاه ويل ميجوشد که اسفل درک جهنم است و جاي منافقين است و در چاه ويل صندوق و تابوتيست در او چهارده نفر هستند هفت از پيشينيان و هفت از اينکه امت، و دارد چون شعله ميکشد اهل جهنم را ميآورد بالا تا سطح جهنم ملائکه عذاب چنان عمودي بر فرق آنها ميزنند که فرو ميروند تا قعر جهنم و همين است حال آنها اينکه عذاب بدني آنها است و عذاب روحي آنها و زخم زبان بآنها اينست که:
وَ يَقُول‌ُ ذُوقُوا ما کُنتُم تَعمَلُون‌َ قائل ذکر نشده آيا خداوند است يا مالک خازن جهنم يا ملائکه عذاب که بر هر يک فرد ملکي موکل است بعلاوه عذابهاي ديگر مثل حميم غساق زقوم تازيانه عمود لباس قطران و غير اينها.
342