تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ (57) بعد از آن تخويف فرمايد به مرگ تا هجرت بر ايشان آسان شود که اگر به جهت دوستى اهل و اولاد و حب وطن، پاى بند بلدى شده‌ايد البته روزى مفارقت ضرورى خواهد شد، زيرا: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ‌: هر نفسى چشنده مرگ است و مرگ به همه جا و همه کس خواهد رسيد در هر مکانى که باشد خواه در وطن و خواه در غربت. ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ‌: پس بسوى جزا و پاداش ما بازگرديده خواهيد شد. در قرائت حفص به خطاب خوانده، يعنى شما بازگرديده خواهيد شد بجزاى ما، پس در شهر کفر نبايد اقامت نمود بلکه روى به آستانه قدس پيغمبر آخر الزمان آوريد تا به فراغت تمام به عبادت ملک علّام مشغول شويد و مستعد آخرت گرديد که مرگ در قفاى شماست. و همچنين در هر موضعى که اظهار شعائر ايمان نتوان نمود، واجب است از آنجا به بلد ديگر نقل کنند که بدون خوف لوازمات ايمانى را به عمل آورند.