تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ (58)
وَ الَّذِينَ آمَنُوا: و آن کسانى که ايمان آورده‌اند به خدا و رسول، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آوردند کارهاى شايسته يعنى اداى واجبات نمودند، لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً: هر آينه فرود آوريم و جاى دهيم البته البته آنها را
جلد 10 - صفحه 256
به منزلهاى بلند و غرفه‌هاى ارجمند. تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ: جارى مى‌شود از زير آن غرفه‌ها نهرهاى مرتب و منظم، خالِدِينَ فِيها: در حالتى که جاويد و دائم باشند در آن بهشت. نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ: نيکوست بهشت با نعمتهاى بى‌پايان مزد عمل کنندگان و بجا آورندگان طاعات و عبادات.
ابن عباس در تفسير اين آيه گفته: هر آينه ساکن گردانيم ايشان را در قصرها و غرفه‌ها که از درّ و ياقوت و زبرجد باشد، و فرود آريم ايشان را در قصرهاى بهشت که باقى باشند در آن به بقاى خدا و هميشه آنجا هستند که هرگز گرد فنا و زوال به دامن ايشان نرسد، و نيکو مزد کارکنندگان است براى خدا آن غرفه‌ها «1».