تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَکُونَ (61)
بعد از آن به جهت تعجب حضرت رسول اکرم و اهل ايمان از تصديق مشرکان به باطل بيان فرمايد:
«1» سوره هود، آيه 6.
«2» منهج الصادقين، ج 7، ص 176.
جلد 10 - صفحه 259
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ: و اگر هر آينه بپرسى مشرکين را، مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ: کيست که بيافريد آسمانها و زمينها، وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ: و مسخر ساخت و رام گردانيد آفتاب و ماه را تا در فلک خود مىروند و دور مىزنند بر طريقه واحده بدون اختلاف. لَيَقُولُنَّ اللَّهُ: هر آينه گويند که خدا آفريده است اينها را، زيرا اين مطلب در عقول ثابت شده که واجب است انتهاى ممکنات به يکى که واجب الوجود باشد. فَأَنَّى يُؤْفَکُونَ: پس چگونه برمىگردند از عبادت خدا به پرستش غير او با آنکه اقرار کنند که خالق آسمان و زمين اوست نه غير او. يا با وجود اعتراف به آنکه آفريننده آسمان و زمين و موجودات خدا باشد، چگونه و چرا از پرستش او برگردند به پرستش غير او که قادر بر نفع و ضرر نيست.