تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ إِنَّ اللَّهَ بِکُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ (62) اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ‌: خدا فراخ مى‌گرداند و وسعت مى‌دهد روزى را، لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ‌: براى هر که مى‌خواهد از بندگان خود که مصلحت مقتضى آن است. وَ يَقْدِرُ لَهُ‌: و تنگ مى‌سازد مر روزى را براى هر که خواهد بر وفق حکمت. إِنَّ اللَّهَ بِکُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ‌: بدرستى که خدا به همه چيز از قبض و بسط داناست، و مصلحت و مفسده بندگان را مى‌داند، پس قبض و بسط او محض مصلحت ايشان خواهد بود. در اسرائيليات از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله از جبرئيل در ذيل حديثى: قال اللّه تبارک و تعالى و إنّ عبادى المؤمنين لمن لا يصلح ايمانه الّا بالفقر و لو اغنيته لأفسده ذلک، و إنّ من عبادى المؤمنين لمن لا يصلح ايمانه الّا بالغنى و لو افقرته لافسده ذلک. جلد 10 - صفحه 260 خداوند فرمايد: و بدرستى که بعضى از بندگان مؤمن هر آينه کسانيند که اصلاح نشود ايمان او مگر به فقر، و اگر غنى کنم او را، هر آينه فاسد کند او را. و بدرستى که بعض بندگان مؤمن هر آينه کسانيند که اصلاح نشود ايمان او مگر به غنى و ثروت، و اگر فقير کنم او را، هر آينه فاسد کند او را «1».