1- ترس، غبارهاى غفلت را برطرف و فطرتخداجويى را بيدار مىکند. فَإِذا رَکِبُوا ... دَعَوُا اللَّهَ ...
2- ايمان نبايد موسمى و مقطعى باشد. فَلَمَّا نَجَّاهُمْ ... يُشْرِکُونَ
جلد 7 - صفحه 171
3- زمين و زمان، مثالهاى قرآن را کهنه نمىکند. کشتىسوارى در طول تاريخ بشر بوده است. فَإِذا رَکِبُوا فِي الْفُلْکِ ...
4- مهمتر از اخلاص، حفظ آن است. «مُخْلِصِينَ- إِذا هُمْ يُشْرِکُونَ»
5- دعاى خالصانه، مستجاب است. دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ ... فَلَمَّا نَجَّاهُمْ (پس از دعا، حرف «فاء» در «فلمّا»، نشانهى استجابت دعا مىباشد)
6- نجات از مشکلات وحوادث، راهى است براى شکر نه شرک. «إِذا هُمْ يُشْرِکُونَ»