تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُ أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْکافِرِينَ (68) وَ مَنْ أَظْلَمُ‌: و کيست ظالمتر (استفهام انکارى) يعنى نيست ستمکارتر، مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ کَذِباً: از کسى که بربندد و افترا سازد بر خدا دروغى را، يعنى نسبت دهد به ساحت قدس کبريائى شرک را، و حال آنکه ذات الهى شريک و نظير و مثل و مانند ندارد أَوْ کَذَّبَ بِالْحَقِ‌: با تکذيب کند به حق که پيغمبر يا قرآن است، لَمَّا جاءَهُ‌: آن هنگام که آمد او را. نکته: در «لمّا» تسفيه ايشان است به آنکه ايشان اصلا توقف و تأمل نکردند در هنگامى که پيغمبر يا قرآن به ايشان آمد، بلکه مسارعت کردند در تکذيب آن در ابتدا بى‌تفکر و تعقل در آن. جلد 10 - صفحه 265 أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْکافِرِينَ‌: آيا نيست در جهنم (استفهام تقريرى) يعنى هر آينه هست در جهنم جايگاه اقامت براى کافران، يعنى البته مستوجب خلودند کسانى که افترا نمودند بر خدا شرک را، و تکذيب حق نمودند که پيغمبر و قرآن باشد.