اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَعلَمُون‌َ ظاهِراً مِن‌َ الحَياةِ الدُّنيا وَ هُم عَن‌ِ الآخِرَةِ هُم غافِلُون‌َ «7»
ميدانند ظاهر از زندگاني دنيا را و آنها از آخرت آنها غافل هستند.
در امور دنيوي کمال مهارت را دارند و روزبروز صنايع آنها رو بازدياد است بالاخص در عصر حاضر، مشاهده کنيد، وسائل زندگاني را بکجا رسانيده‌اند، عمارات و بناها به چه استحکام و طرز ساختمان‌ها با چندين طبقه زمستانه، تابستانه. وسائل مسافرتها، ماشين، ريل، هواپيما، مترو، وسائل برق براي سرد کردن، گرم کردن و روشن کردن با قوه برق، چه تشکيلاتي، وسائل تلفن، تلگراف، تلويزيون، وسائل فرش، مبل، وسائل خوراک، طرز لباس و ساير لذائذ دنيوي و تمايلات نفساني به چه پايه رسيده و روزبروز در تزائد است، لکن هر چه اينکه وسائل بيشتر فراهم شود، گرفتاريها و شدائد و سر بگريبانيها زيادتر مي‌گردد لذا ميفرمايد:
يَعلَمُون‌َ ظاهِراً مِن‌َ الحَياةِ الدُّنيا.
و اما در امر آخرت و دار باقيه بکلي غافل، نه در مقام تحصيل عقائد هستند و نه در تزکيه اخلاق و نه بفکر حلال و حرام و ترک واجبات از صلوة و صوم و زکاة و خمس و فعل محرمات، ساز و آواز، بي حجابي، بي عفتي، بي غيرتي، بي همه چيزي باشد تا نتيجه آن را درک کنند.
وَ هُم عَن‌ِ الآخِرَةِ هُم غافِلُون‌َ
«النّاس نيام فاذا ماتوا انتبهوا».