1- دعا در هرجا ودر هر وقت که باشد، مفيد است. چون خداوند مى‌فرمايد: من نزديک هستم. «فَإِنِّي قَرِيبٌ» آنچه از اوقات مخصوصه، يا اماکن مقدّسه براى دعا مطرح شده براى فضيلت است.
2- خداوند به ما نزديک است، ولى ما چطور؟ اگر گاهى قهر او دامن ما رامى‌گيرد، به خاطر دورى ما از خداوند است که در اثر گناهان مى‌باشد. «فَإِنِّي قَرِيبٌ»
3- استجابت خداوند دائمى است، نه موسمى. «اجيب» نشانه‌ى دوام است.
4- با آنکه خدا همه چيز را مى‌داند، امّا دعا کردن وظيفه‌ى ماست. «فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي»
5- دعا آنگاه به اجابت مى‌رسد که همراه با ايمان باشد. «وَ لْيُؤْمِنُوا بِي»
6- دعا، وسيله‌ى رشد و هدايت است. «لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 291