1- تفکّر، داروى بيمارى غفلت است. «هُمْ غافِلُونَ أَ وَ لَمْ يَتَفَکَّرُوا»
2- تفکّر، زمانى مفيد و سازنده است که دور از هياهو و تأثيرات منفى و بر اساس عقل و فطرت باشد. «فِي أَنْفُسِهِمْ»
3- آفرينش، هم هدفدار است و هم زمانبندى دارد. خَلَقَ ... بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى
4- دنيا، مدّت زمانى بيش نيست. «أَجَلٍ مُسَمًّى»
5- نتيجهى فکر سالم، ايمان به حقّانيّت و هدفدارى هستى و آخرت است و نتيجهى بىفکرى، کفر و انکار معاد است. «يَتَفَکَّرُوا- لَکافِرُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 182