تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ «11»
آنگاه بر سبيل تذکر نعمت و بيان قدرت خود بر اعاده مى‌فرمايد:
اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ: خدا مى‌آفريند خلق را از نطفه، ثُمَّ يُعِيدُهُ: پس ديگر باره برمى‌انگيزند بعد از مرگ، ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ: پس بسوى جز و حکم و باز گردانده شويد. قرائت حفص به تاء خوانده بر طريق خطاب، يعنى بازگردانيده شويد شما. بنابراين عدول از غيبت به خطاب به جهت مبالغه است در مقصود.