تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ «12»
بعد از آن بيان وقت رجوع را فرمايد:
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ: و روزى که برپا شود قيامت، يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ:
خاموش و متحير شوند مشرکان و کافران مانند خاموشى و تحير کسى که منقطع
جلد 10 - صفحه 276
باشد از حجت، يا مأيوس شوند از ايراد حجت، يا مأيوس شوند از رحمت الهى يا از اعمال خود.
در کتاب کفاية الموحدين- از حضرت باقر عليه السّلام مروى است که در وصف مخلدين در جهنم فرمايد که: بسته مى‌شود بر روى ايشان درهاى جهنم به قسمى که داخل نشود بر آنها ابدا روح و راحتى، و شنيده نمى‌شود از آنها کلامى مگر شهقه‌اى مانند شهقه بغال و نهقه‌اى مانند نهقه حمار و صدائى مانند صداى سگان، و خارج نشود از آنها هموم و غموم هرگز، و نباشد براى آنها از ملائکه شفيعى و نه از اهل بهشت صديقى، و ابدا رحمتى از جانب خداى تعالى براى ايشان نباشد. استجير باللّه سبحانه و تعالى من غضب الرّب الرّحيم. «1»