اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَم يَکُن لَهُم مِن شُرَکائِهِم شُفَعاءُ وَ کانُوا بِشُرَکائِهِم کافِرِين‌َ «13»
و نمي‌باشد از براي اينکه مشرکين از آنچه که شريک قرار داده‌اند شفعائي و هستند به شرکاء خود کافرها.
وَ لَم يَکُن لَهُم مِن شُرَکائِهِم شُفَعاءُ اشاره به اينکه آيه است که مشرکين گفتند:
ما نَعبُدُهُم إِلّا لِيُقَرِّبُونا إِلَي اللّه‌ِ زُلفي (سوره زمر آيه 3) لذا مي‌فرمايد که آنها هم با شما جهنم مي‌روند إِنَّکُم وَ ما تَعبُدُون‌َ مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ حَصَب‌ُ جَهَنَّم‌َ أَنتُم لَها وارِدُون‌َ لَو کان‌َ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها وَ کُل‌ٌّ فِيها خالِدُون‌َ لَهُم فِيها زَفِيرٌ وَ هُم فِيها لا يَسمَعُون‌َ (سوره انبياء آيه 98 و 100).
وَ کانُوا بِشُرَکائِهِم کافِرِين‌َ اشاره به آيه شريفه است که حضرت ابراهيم به مشرکين فرموده وَ قال‌َ إِنَّمَا اتَّخَذتُم مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ أَوثاناً مَوَدَّةَ بَينِکُم فِي الحَياةِ الدُّنيا ثُم‌َّ يَوم‌َ القِيامَةِ يَکفُرُ بَعضُکُم بِبَعض‌ٍ وَ يَلعَن‌ُ بَعضُکُم بَعضاً وَ مَأواکُم‌ُ النّارُ وَ ما لَکُم مِن ناصِرِين‌َ (سوره عنکبوت آيه 25) که شرحش گذشت.
جلد 14 - صفحه 367
تنبيه: مسئله شفاعت يکي از ضروريات مذهب شيعه است و بحث در آن بسيار مفصل است از جهاتي:
«1» در معناي شفاعت. «2» در جمع بين آيات داله بر شفاعت و آيات داله بر عدم شفاعت. «3» در اخبار وارده در باب شفاعت از خاصه و عامه. «4» در عدم اختصاص شفاعت به يوم القيامة بلکه در عالم دنيا و عالم برزخ هم ثابت است. «5» در بيان اينکه شفعاء کيانند. «6» در شرائط شفيع. «7» در شفاعت عامه و خاصه. «8» در شرائط مشفع له.
«9» در اقسام شفاعت. «10» در بيان کساني که محروم از شفاعت هستند و کساني که مشمول هستند. «11» در اينکه کساني که شفاعت دارند مقام خصومت هم دارند. «12» در کساني که محتاج به شفاعت هستند کساني که احتياج ندارند. و ما در مجلد سيم کلم الطيب صفحه 237 الي 245 نه صفحه در عنوان دوازدهم بيان کرده‌ايم به آنجا رجوع فرمائيد «اللهم ارزقنا شفاعة محمّد و آله (ص)».