1- آفرينش آسمانها و زمين، از نشانههاى قدرت بىپايان الهى است. «وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
2- تفاوت نژادها و زبانها، راهى براى خداشناسى است. وَ مِنْ آياتِهِ ... اخْتِلافُ أَلْسِنَتِکُمْ وَ أَلْوانِکُمْ
3- هر زبانى براى خود ارزش و اصالت دارد و تغيير آن نه کمال است و نه لازم.
(هيچ کس حقّ ندارد نژادها و زبانهاى ديگر را تحقير نمايد.) وَ مِنْ آياتِهِ ...
اخْتِلافُ أَلْسِنَتِکُمْ وَ أَلْوانِکُمْ
4- يکسان بودن شکل و رنگ همهى انسانها با ابتکار و نوآورى و بديع بودن خداوند سازگار نيست. وَ مِنْ آياتِهِ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِکُمْ ...
5- انسان عالم و فهميده، از اختلاف رنگها و زبانها به معرفت الهى مىرسد ولى جاهل، رنگ و زبان را وسيلهى تحقير و تفاخر قرار مىدهد. «لِلْعالِمِينَ»