1- استفاده از مثال، از روشهاى تبليغ و تربيت است. «ضَرَبَ لَکُمْ مَثَلًا»
2- آنچه براى خود نمىپسنديم، براى ديگران هم نپسنديم. هَلْ لَکُمْ ... مِنْ شُرَکاءَ
3- وجدان خود را قاضى کنيد و بيانديشيد؛
شما که انسانهاى مشابه امّا زيردست خود را شريک خود نمىدانيد، چگونه غير مشابه خدا را شريک او مىدانيد؟!
شما که براى يک لحظه شريک را تحمّل نمىکنيد، چگونه براى خداوند شريک دائمى مىپذيريد؟!
شما که شريک در بهرهگيرى از رزق را قبول نمىکنيد، چگونه شريک در آفرينش را براى او مىپذيريد؟!
شما که از دخالت افراد مشابه خود بيمناکيد، چگونه سنگ و چوب را در کار خدا دخالت مىدهيد؟!
شما که مالک حقيقى نيستيد، حاضر به شريک شدن نيستيد، چگونه سنگ و چوب را شريک آفريدگار و مالک حقيقى قرار مىدهيد؟
4- شريک داشتن، سبب دلهره است. شُرَکاءَ ... تَخافُونَهُمْ