تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ کانُوا شِيَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ (32) مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ‌: (بدل از مشرکين) مباشيد از آنانکه تفريق کردند و پراکنده ساختند دين خود را. مراد به تفريق اختلاف ايشان است در آنچه پرستش مى‌نمايند بر حسب اختلاف هواهاى خود. وَ کانُوا شِيَعاً: و گروه گروه شدند، هر گروهى مشايعت کردند امام خود را که تأسيس دين ايشان نموده. مراد مشرکانند که دين اسلام را گذاشته يکدسته بت‌پرست، جمعى آفتاب پرست، عده‌اى ستاره پرست، فرقه‌اى يهودى، فرقه‌اى نصرانى، و گروهى مجوسى. کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ‌: هر گروهى به آنچه نزد ايشان است از دين شادمانند به جهت گمان آنها به آنکه حق نزد ايشان است.