تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ لا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِينَ (31) مُنِيبِينَ إِلَيْهِ‌: ملازم باشيد فطرت اسلام را در حالتى که بازگردانده و راجع شوندگان باشيد به او، يا رو آوريد به دين اسلام و بر آن مقيم و ثابت باشيد در حالتى که بازگردندگانيد بسوى او و از غير او رجوع نماينده به او، يا از همه چيز منقطع شويد و از جميع الوجوه بسوى خدا توجه کنيد. وَ اتَّقُوهُ‌: و بترسيد و بپرهيزيد او را از ارتکاب معاصى و مناهى. وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ: و بپاى داريد نماز را و ارکان و شرايط و اوقات آن را محافظت کنيد. وَ لا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِينَ‌: و مباشيد از شرک آورندگان. نهى از شرک بعد از امر به اقامه‌ «1» عوالى اللئالى، ج 1، فصل 4، ص 35 حديث 18. «2» امالى المرتضى (غرر الفوائد و درر القلائد)، چ اول 1373 هجرى، ج 2، مجلس 56، ص 85- 84. جلد 10 - صفحه 297 نماز، دالّ است بر آن که عبادت بدون اخلاص در توحيد، منتج در ثواب نيست. نزد بعضى معنى آنکه مباشيد از شرک آورندگان به ترک نماز عمدا، چنانچه در تيسير از شيخ محمد اسلم طوسى (رحمه اللّه) نقل نموده که حديثى به من رسيده که پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرموده که هر چه از من روايت کنند عرضه داريد بر کتاب خدا، اگر موافق بود قبول کنيد؛ من اين حديث شريف را که: من ترک الصّلوة متعمّدا فقد کفر خواستم به آيتى از قرآن موافقت نمايم، سى سال تأمل کردم تا اين آيه را يافتم که: أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ لا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِينَ‌؛ و اجماع اهل بيت عليهم السّلام است که ترک نماز عمدا و مستحلا موجب کفر است‌ «1».