اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
مِن‌َ الَّذِين‌َ فَرَّقُوا دِينَهُم وَ کانُوا شِيَعاً کُل‌ُّ حِزب‌ٍ بِما لَدَيهِم فَرِحُون‌َ (32)
از کساني که تفرقه پيدا کردند در دين خود، و بودند گروه گروه و دسته دسته و احزاب مختلفه هر حزبي بآنچه نزد آنها است فرحناک و خورسند هستند.
مِن‌َ الَّذِين‌َ فَرَّقُوا دِينَهُم عطف به مشرکين باشد يعني «و لا تکونوا من الّذين فرقوا دينهم».
و ممکن است بيان «المُشرِکِين‌َ» باشد، بهمان شرک بمعناي اعم که توضيح داده شد و اينکه اقرب است اما مشرکين در الوهيت و پرستش بعضي بت و بعضي آفتاب، بعضي گاو، بعضي گوساله، بعضي مجسمه بعضي ملائکه بعضي جن بعضي آتش بعضي انبياء. و اما کفار يهود هفتاد و يک فرقه شدند يک حق و هفتاد باطل، نصاري هفتاد و دو فرقه يک حق و بقيه باطل چنانچه پيغمبر فرمود:
«ستفترق امتي ثلاث و سبعين فرقه»
يک حق و بقيه باطل ميفرمايد نباشيد از فرق- باطله دين قيم يکيست! اديان باطله هزار، صراط مستقيم يکيست، سبل شيطان هزار.
وَ کانُوا شِيَعاً شعبه شعبه، طايفه طايفه، دسته دسته، حزب حزب.
جلد 14 - صفحه 386
کُل‌ُّ حِزب‌ٍ بِما لَدَيهِم فَرِحُون‌َ هر حزبي طريقه خود را حق ميداند و بقيه را باطل و بطريقه خود فرحناک است حتي فساق و فجار و اينکه جوانان و دختران که خود را روشنفکر ميدانند و متدينين را امّل و کهنه پرست ميشمارند.