پیام‌های تفسیر نور

1- شرک، گامى به سوى کفر و ناسپاسى است. «يُشْرِکُونَ لِيَکْفُرُوا» بازگشت به سوى شرک، نوعى کفران نعمت است. 2- يکى از برنامه‌ها و سنّت‌هاى الهى، مهلت دادن به منحرفان است. «فَتَمَتَّعُوا» 3- در ارشاد و تربيت، گاهى تهديد و توبيخ لازم است. «فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ» چندين چراغ دارد و بيراهه مى‌رود بگذار تا بيفتد و بيند سزاى خويش‌ جلد 7 - صفحه 201 4- در کنار تندترين تهديدها، از منطق غافل نشويم. «فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ أَمْ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمْ سُلْطاناً» 5- عقيده‌اى درباره‌ى خداوند، حقّ و پذيرفتنى است که مورد تأييد خداوند باشد. «أَمْ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمْ سُلْطاناً» 6- نه شرک دليلى دارد و نه مشرک منطقى. «أَمْ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمْ سُلْطاناً» 7- دليل و استدلال بايد گويا و روشن باشد. «سُلْطاناً فَهُوَ يَتَکَلَّمُ» 8- توجّه به غير خدا ممکن است براى هر کسى پيش بيايد، ولى استمرار آن خطرناک است. «کانُوا بِهِ يُشْرِکُونَ»