پیام‌های تفسیر نور

1- مالک اموال خداوند است، موارد مصرف مال را هم بايد خداوند مشخّص کند. «فَآتِ» 2- در انفاق و کمک، خويشان بر ديگران مقدّمند. ذَا الْقُرْبى‌ ... وَ الْمِسْکِينَ‌ ... 3- بستگان بر انسان و دارايى انسان حقّ و حقوقى دارند. «حَقَّهُ» آرى، خويشاوندى، زمينه‌ى پيدايش حقوق است. «1». تفاسير مجمع البيان و نورالثّقلين. «2». انسان، 9. جلد 7 - صفحه 204 4- فرمان دينى با عواطف طبيعى هماهنگ است. دستور رسيدگى به بستگان فقير همان خواسته عاطفى انسان است. فَآتِ ذَا الْقُرْبى‌ حَقَّهُ‌ ... 5- محرومان در مال اغنيا حقّ دارند و در پرداخت حقّشان نبايد بر آنان منّت گزارد. «حَقَّهُ» 6- اسلام، حامى مستضعفان و حاکم اسلامى مسئول فقرزدايى از جامعه‌ى مسلمانان است. (بنابر اين‌که پيامبر به عنوان حاکم اسلامى مخاطب واقع شده باشد. فَآتِ‌ ... وَ الْمِسْکِينَ‌ ... 7- حتّى ثروتمندانى که موقّتاً گرفتار بى پولى مى‌شوند، بايد حمايت شوند. «وَ ابْنَ السَّبِيلِ» 8- اداى حقوق ديگران ارزش است، نه جمع دارايى و ثروت. «ذلِکَ خَيْرٌ» 9- ثروت مى‌تواند وسيله‌اى براى تقرّب به خداوند قرار گيرد. فَآتِ ذَا الْقُرْبى‌ حَقَّهُ‌ ... يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ‌ 10- امتياز انفاق اسلامى بر انفاق ديگران، قصد قربت است. «يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ» 11- امر به نيکى، بايد با تشويق همراه باشد. ذلِکَ خَيْرٌ ... هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌ 12- رستگارى در گرو عمل خالصانه است. «يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»