1- سرنوشت انسان و چگونگى حضور او در قيامت، در گرو عملکرد خود اوست. فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا ...
2- ظلم، سبب محروميّت از عنايت خداوند است. فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا ...
3- توبه و عذرخواهى تنها در دنيا کارساز است و در قيامت هيچ کارايى ندارد.
«1». مرسلات، 36.
جلد 7 - صفحه 220
«فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ»