1- همهى مردم مخاطب قرآن هستند. «وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ»
2- قرآن، کتاب ارشاد وهدايت است ومثال، از بهترين شيوههاى فهماندن حقايق، لذا خداوند براى زمينههاى مختلف مثال آورده است. ضَرَبْنا ... مِنْ کُلِّ مَثَلٍ
3- مطالب قرآن، سبب اتمام حجّت است و کسى که حقّ را بفهمد و حجّت بر او روشن شود، ديگر عذرش پذيرفته نيست. فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ ...
وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ ...
4- کافران لجوج، هيچ گونه دليل و نشانهاى را نمىپذيرند. «بِآيَةٍ»
5- بايد اهداف و سخنان کفّار و دشمنان را پيش بينى کرد. «لَيَقُولَنَّ»
6- عناد و سرسختى کفّار، بايد براى ما درس باشد و در راه حقّ، مقاومتر باشيم.
«إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ»
7- انسانى که در مدار کفر و لجاجت قرار گيرد، باطل را حقّ مىبيند و حقّ را باطل. «إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ»
8- کافران، چون استدلال ندارند، حقّ را تحقير مىکنند. «إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ»
9- کافران، نه تنها حقّ را نمىپذيرند، بلکه نسبت باطل هم به آن مىدهند. «إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ»
10- کافران نه تنها پيامبر اسلام، بلکه تمام انبيا يا تمام مومنان را بر باطل مىدانند.
جلد 7 - صفحه 221
(با آنکه آورندهى معجزه تنها شخص پيامبر اسلام است؛ امّا کفّار با بکار بردن جمع «انتم» گويا تمام انبيا و يا مؤمنان را باطل مىدانند.)