1- در بحث و گفتگو، از نمونههاى عينى استفاده کنيم. «هذا»
2- ابتدا راه حقّ را بيان کنيد و سپس از مخالفان حق، انتقاد يا با آنان مبارزه کنيم.
«هذا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِي ما ذا»
3- يکى از راههاى خداشناسى، مقايسه ميان قدرت او و قدرت ديگران است.
«هذا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِي ما ذا خَلَقَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ»
4- تنها به ادّعا گوش ندهيم، دليل و سند و نمونه بخواهيم. «فَأَرُونِي»
5- سرسختى و لجاجت در برابر حقّ، ظلم است. «بَلِ الظَّالِمُونَ» (اين همه آثار را مىبينند، ولى باز هم با خدا و راه حقّ دشمنى دارند).
جلد 7 - صفحه 238
6- کسانى که به سراغ غير خدا مىروند، هم گمراهند و هم ظالم. «بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلالٍ»
7- انحراف شرک، بر کسى پوشيده نيست. «ضَلالٍ مُبِينٍ»