در آيهى 23، از محزون شدن پيامبر صلى الله عليه و آله به خاطر کفر گروهى از مردم نهى شده است و اين مىتواند به چند دليل باشد:
الف: آنان آنقدر ارزش ندارند که تو براى آنان محزون شوى.
ب: اندوه براى کفر آنان، تو را از کارهاى ديگر باز مىدارد.
ج: کفر آنان به تو آسيبى نمىرساند.
د: تو در تبليغ و موعظهى آنان کوتاهى نکردى تا نگران باشى.
ه: چون کفّار به سوى ما باز مىگردند و راهى براى فرار ندارند، جاى حزن و اندوه نيست.
از مقدّم شدن کلمهى «إِلَيْنا» بر کلمهى «مَرْجِعُهُمْ»، استفاده مىشود تنها مرجع اوست و از کلمهى «مرجع» نيز استفاده مىشود که مبدأ هم اوست، زيرا «مَرجع»، يعنى رجوع به آن چيزى که در آغاز بوده است. به علاوه «إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ» جملهى اسميّه و نشانهى قطعى و حتمى بودن معاد است.