شبيه اين تعبير، در موارد ديگر قرآن نيز آمده است، از جمله آيات: 61 و 63 عنکبوت، 38 زمر و 9 زخرف که نشان مىدهد مشرکان، منکر خالقيّت خدا نبودند و انحرافشان در شريک قراردادن بتها به هنگام عبادت و آرزوى شفاعت از آنان بود، و «ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى» «1» در حالى که خود، آنها را از سنگ و چوب تراشيده بودند.
امام باقر عليه السلام، پاسخ مشرکان در اين آيه را نشان فطرى بودن توحيد دانستند. «2»