تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ «25»
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ: و اگر بپرسى کافران را، مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ:
کيست که آفريده است آسمانها و زمينها را، لَيَقُولُنَّ اللَّهُ: هر آينه گويند خداى تعالى است به جهت وضوح دلالت مانعه از اسناد آفرينش آسمانها و زمينها به غير او سبحانه.
در توحيد- ابن بابويه به اسناد خود از حضرت باقر عليه السّلام، فرمود رسول
«1» معالم الزّلفى، ص 340 (طبع 1288 هجرى قمرى)
جلد 10 - صفحه 359
خدا صلّى اللّه عليه و آله: هر مولودى، متولد شود بر فطرت، يعنى بر معرفت به اين که خداوند عز و جل خالق اوست پس اينست فرمايش الهى که اگر سؤال کنى کيست خالق آسمانها و زمينها هر آينه گويند خدا است «1».
و چون اعتراف کردند به آنچه موجب بطلان معتقد ايشان است، قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ: بگو شکر و سپاس مر خداى را بر الزام شما و ملجأ شدن به آنچه مبطل اعتقاد شماست و اقرار شما به صحت دين اسلام به جهت وضوح دلالت آن. يا ستايش مر خدا را بر هدايت ما و توفيق او ما را به معرفت آن. بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ: بلکه بيشتر ايشان نمى‌دانند که بدين اقرار ملزم شوند، يا نمى‌دانند که دين اسلام حق است.